środa, 14 października 2009

vol. 57



Wybuch!
Nastąpił z hukiem.
Kłębione myśli tygodniami,
Dni przepłakane
Pierwsza lepsza okazja do rozmowy
Wybuch!
Krzyk ludzi!
Jak bomba atomowa uderzająca na Hiroshimę.
Jedno słowo za dużo - powód do płaczu.
Łzy nienawiści?
Łzy cierpienia?
Łzy miłości?
Leją się potokami po policzkach.
Płacz ludzi,
Jak podczas tragedii w Aushwitz.
Ludzka głupota nie zna granic.
Serca pękają
Zostają tylko wspomnienia.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

🌸Dziękuję za odwiedzenie mojego bloga.
🌺Skoro już tu jesteś, zachęcam do pozostawienia komentarza na temat postu czy bloga. Co o nim sądzisz, co byś poprawił/a.
🌸Staram się odpisywać w miarę możliwości na każdy komentarz.
🌺Dziękuję za obserwację mojej strony. To znak, że to o czym piszę interesuje kogoś :)



🌺Nie bawię się w "obserwacja za obserwację"
🌸Wiem jak trafić na Wasze blogi. Nie musicie pozostawiać linków w komentarzu.
🌺 "Fajny post, wbijaj do mnie/link do bloga" nie będą publikowane.